Biz Sevgi Şemsiyesi Derneği olarak sokakta çalışan çocuklar ve ailelerinin sorunlarının çözümünü temel amaç olarak benimsemekteyiz. Bu sorunun mağdurlara salt ayni veya nakdi yardımlar yapılmak suretiyle değil de sorunun kökenine inilerek çözülebileceğine inanmaktayız.

Yani sokak çocuklarının, sokakta çalışan çocukların ve ailelerinin ekonomik olarak kalkınmaları, herhangi bir yardım almadan sadece kendi işgüçleri ile geçinebilmeleri sürekli olarak sağlanabilirse bu sorunların çözülebileceğini düşünmekteyiz.

Çünkü insanlara sürekli ayni veya nakdi yardım yapmak insanları üretimden uzaklaştırmakta; yardım yapan makama, şahsa bağımlı hale getirmekte ve ortaya "dilencilik kültürü" olarak da adlandırabileceğimiz, insanlığa hiç yakışmayan bir durum ortaya çıkmaktadır. Biz projemiz gereğince açtığımız tekstil atölyesinde bu sorununun çözümünde nasıl bir yol izlenmesi gerektiği konusundaki düşüncemizi uygulamaya koyarak kamuoyuna sunmak istedik.

Tekstil atölyemiz kısa zamanda mağdur insanlara iş imkânı sağlandığında nasıl üretici konuma geçebileceklerini göstermeyi başarmıştır. Mağdur vatandaşlar üretime dönük çalışmaların yanı sıra eğitim, kültürel ve sosyal aktivitelerle desteklendiklerinde de çok başarılı olmuşlar ve önemli mesafeleri beklenenden daha kısa sürede katetmişlerdir.

Ekseriyetle dilencilik ve toplayıcılık ile geçinen mağdur insanlarımıza üreticilik imkanı sunarak onları sokaktan normal bir aile ortamına çekme modeli olarak da tarif edebileceğimiz modelimizin hem sokak çocuğu kavramının ortadan kalkmasına hem de söz konusu bireylerin topluma etkin entegrasyonuna sunduğu katkı sonuçlar gözönüne alındığında umut vericidir.